Protestantse Gemeente Raalte
Bijbelestafette
In aansluiting op het thema van de huiskameravonden vragen we iemand om iets te vertellen over zijn mooiste, meest ontroerende, meest aansprekende bijbelverhaal. Een verhaal waar je wat mee hebt. De schrijver geeft het stokje weer door aan de volgende.
De wonderbare spijziging
Als je de bijbel erop nakijkt zie je niet één verhaal dat hetzelfde is over dit onderwerp. In het boek van Johannes is het voor mij de meest duidelijke versie en deze spreekt mij het meest aan. In het dagelijkse werk en leven kom ik dit verhaal tegen. Veelal wordt je gevraagd met de middelen waarmee je op weg bent gegaan, anderen te helpen. Of het nou in mijn werk is als servicemonteur, of binnen de diaconie en daarbuiten net zo goed. Proberen om te helpen waar het noodzakelijk is en met een oplossing te komen. Jezus ziet het probleem dat de mensen zonder eten weer naar huis moeten, vaak over grote afstand. Eerst wordt er gevraagd of iedereen gaat zitten. Waarbij het probleem inzichtelijk gemaakt moet worden. Daarna wordt gekeken wat er als oplossing geboden kan worden. Dit blijkt dan met een absoluut minimum aan eten te worden aangepakt. Dit geeft aan dat, als het lijkt dat je nauwelijks kunt bijdragen aan een oplossing, je toch kunt meehelpen, hoe klein de bijdrage ook is. Het summum is dan ook nog dat er overblijft.
Ronald Romeijn, Die het stokje doorgeeft aan Klaas Bos.
Alleen zijn is niet goed
“Twee zijn beter dan één, omdat zij een goede beloning hebben bij hun zwoegen. Want indien zij vallen, dan richt de een de ander weer op; maar wee de ene die valt zonder dat een metgezel hem opricht! Ook indien er twee nederliggen, zullen zij warm worden, maar hoe zal één alleen warm worden? Kan iemand er een overweldigen, twee zullen tegenover hem kunnen standhouden; en een drievoudig snoer wordt niet spoedig verbroken”, Pred. 4:9-12. Dit keer eens geen verhaal, maar een tekst die me zeer aanspreekt. In deze tekst komen voor mij de volgende onderdelen van vriendschap naar voren; elkaar helpen, samenwerken, elkaar beschermen en elkaar liefde geven. Aspecten die ook een belangrijke rol spelen in een huwelijk, deze tekst hebben mijn vrouw en ik dan ook als trouwtekst gekozen. Ook in het dagelijks leven heb ik ervaren dat je een ander nodig hebt om jezelf (geestelijk) beter te voelen. Als je een ander helpt zonder er voorwaarden aan te verbinden dan geeft dat vaak een voldaan gevoel. Je zou kunnen zeggen doe iets voor een ander om er zelf geestelijk beter van te worden.
Ruud Teunissen van Manen, die het stokje doorgeeft aan Ronald Romeijn
Vrouwen in de bijbel: Ruth & Esther
Mij hebben de verhalen over Ruth en Esther altijd erg aangesproken. Deze twee kleine bijbelboeken vertellen over de rol van 2 bijzondere vrouwen uit de bijbel. Ruth werd, als Moabitische vrouw, opgenomen in het volk van Israël. Met dit verhaal laat God zien dat al vanaf het Oude Testament iedereen welkom is in het Koninkrijk van God. Iedereen, die zich verbonden weet met God en in Hem gelooft, hoort erbij. Afkomst of geslacht doet er niet toe. Ruth wordt zelfs één van de voorouders van Jezus en opgenomen in de geslachtslijn van David. Esther is een Joods meisje dat in de tijd van Ahasveros leefde in het rijk van de Meden en de Perzen. Zij wordt uitgekozen om één van de meisjes van de koning te worden. Zij wint de genegenheid van de koning en is daardoor in staat te voorkomen dat een aanslag op de koning wordt gepleegd, later zelfs te voorkomen dat het Joodse volk wordt uitgeroeid. Beide verhalen maken duidelijk dat het handelen van één persoon invloed kan uitoefenen op de geschiedenis. Deze verhalen inspireren mij nog steeds om een bijdrage te leveren aan het werk van de kerk. Hoe klein dan ook. Denk dus niet te snel: wat kan ik nou doen? Maar draag op je eigen wijze, in je eigen omgeving je steentje bij. De geschiedenis laat zien dat dit van onschatbare waarde kan zijn!
Gerria Toeter, die het stokje doorgeeft aan Ruud Teunissen van Manen
Jozef in de put
Als kind werden wij regelmatig uit de kinderbijbel voorgelezen door mijn moeder. Wij mochten dan kiezen welk verhaal zij ging voorlezen.
Mijn meest aansprekende bijbelverhaal is het verhaal over de Barmhartige Samaritaan. Dit verhaal past het beste bij mijn persoonlijkheid. Omdat in de vorige bijbelestafette hier al over geschreven is, heb ik voor een ander verhaal gekozen. Eén van de verhalen die veel indruk op mij heeft gemaakt is, Jozef in de put, Genesis 37. Jozef werd door zijn broers in de put gegooid en werd verkocht aan Midjanitische kooplieden. Het is een spannend verhaal. Het levensverhaal van Jozef is zeer omvattend.
Veel aspecten van dit verhaal zijn ook van toepassing in het hedendaagse leven.
De volgende woorden komen bij mij naar boven, jaloersheid, boosheid, geweld, leugens en verdriet, maar ook woorden van bezinning, geluk en toekomst. Jozef heeft in zijn leven veel meegemaakt in voor- en tegenspoed. Net als eenieder word ik ook geconfronteerd met mooie - en minder mooie tijden. Mijn houvast is het denken en handelen in mogelijkheden. Daarbij vraag ik aan God om mij wijsheid te geven voor het maken van een goede keuze. Ik zie het als een leerweg. Deze weg is niet altijd makkelijk maar het vormt je als persoon. Het heeft mij inzicht gegeven en met dit inzicht kan ik er zijn voor mijn medemens. Vaak is een luisterend oor al voldoende. Kijk niet alleen naar de buitenkant van de mens maar neem ook tijd voor het innerlijke van de mens.
Enna Wijnhout, die het stokje doorgeeft aan Gerria Toeter
De Barmhartige Samaritaan of de onbarmhartige gelovigen?
Op de lagere ‘School met Den Bijbel’ hadden we een meester die geweldig mooi kon vertellen. Bij de dagelijkse Bijbelvertellingen hingen wij aan zijn lippen. Het verhaal wat mij mijn hele leven is bijgebleven en ook wel heeft gevormd denk ik, is het verhaal van de Barmhartige Samaritaan uit Lucas 10:25-37. Daar waar ‘zogenaamd’ gelovige mensen om een gewonde man heen liepen en deze links lieten liggen. Voor mij ging het niet zozeer om die Barmhartige Samaritaan (je doet dat toch gewoon!), maar waren het die onbarmhartige gelovigen die mij ergerden. Misschien heeft dat ook wel invloed gehad op mijn uiteindelijke beroepskeuze, werken met en voor psychiatrische cliënten. Mensen, burgers, die het vanwege psychische problemen niet redden om zonder een beetje ondersteuning zelfstandig te functioneren en die anderen nodig hebben om zich staande te houden. Waar burgers nogal eens om heen lopen, ook christelijke burgers. Ik ben er intussen al aan gewend om voor menig volle zaal met soms woedende burgers te moeten staan, ook in Raalte, om te verdedigen dat cliënten met een psychisch probleem ergens kwamen wonen. De tegenargumenten: ‘ons huis wordt minder waard’, ‘ze moeten wel ergens wonen maar niet in onze straat’, ‘hebben die mensen wel recht op zulke goede huisvesting?, etc. Hoe wonderlijk is het toch ook dat zoveel christenen PVV aanhanger blijken te zijn, waarbij het er om gaat om anderen links te laten liggen, er om heen te willen lopen. Net zoals die onbarmhartige gelovigen in het Bijbelverhaal dat deden. Gelukkig waren er in die volle zalen ook altijd wel burgers, barmhartige Samaritanen, die zeiden: "doe toch niet zo raar! Het gaat om mensen!" En gelukkig hebben wij in onze plaatselijke kerken altijd onderdak gegeven aan de mensen van de Hof. Zo moet barmhartigheid ook vorm krijgen, denk ik. Want het zijn onze en soms ook heel direct jouw dierbaren.
Egbert Gritter, die het stokje doorgeeft aan Enna Wijnhout.